понедельник, 11 апреля 2011 г.

R.I.P.

Сегодня в 17.56 на станции метро Октябрьской в Минске прогремел взрыв.. По меньшей мере 20 погибших и 128 пострадавших.... Кто бы это ни сделал... Они нелюди. Известно, что в одной из больниц находится ребенок 2009 года рождения. Врачи борются за его жизнь, так же как и за жизнь 11 тяжелораненых... Приношу свои соболезнования семьям погибших и желаю скорейшего выздоровления раненым... Что же это творится такое?(((
вторник, 5 апреля 2011 г.

Лишь утратив всё до конца, мы обретаем свободу.

Когда я впервые смотрел этот фильм, я видел в нем обычный боевичок, множество которых выходили в конце 90-х годов.... Сегодня я закончил читать книгу и еще раз посмотрел фильм... Мой мозг теперь готов взорваться от мыслей... Тайлер Дёрден - человек, который способен изменить мировоззрение после первого же прочтения книги или после нескольких просмотров фильма... Ведь действительно, часто человека что-то удерживает от безрассудства... а если это "что-то" побороть. Может быть после этого ты свершишь нечто великое и достойное.. К сожалению герой книги направил свою энергию на разрушение... А ведь можно направить ее на созидание... "Имея много мыла, можно взорвать всё, что угодно." Если слово "взорвать" рассматривать не в разрушительном смысле, а в смысле "преступить через невозможное"? Что тогда? Тайлер решил, что мир необходимо строить заново, разрушив все то, что по своему незнанию и небрежному отношению к природе сделал человек... Может он прав... Я миролюбивый человек, но в свете последних событий в Японии.. Может природа уже начинает мстить человечеству? Ладно что-то я отошел от темы... Что касается фильма, то актеры сыграли изумительно... Хотя чего еще можно ждать от Питта и Бонем Картер?))) Они смогли передать атмосферу книги. Но многое сделал и закадровый голос... Если бы не он, то смысл фильма понять было бы невозможно... Не обошлось там и без изрядной доли юмора. Пусть местами  черного, но юмора)). В общем я могу сказать одно: Эту КНИГУ стоит почитать, а ФИЛЬМ можно отнести к разряду "стоит посмотреть прежде чем умереть".
З.Ы. Если просмотреть финальную сцену (когда рушатся здания и ГГ стоит с Марлой) покадрово, то зрителя ждет небольшой сюрприз.))))
воскресенье, 3 апреля 2011 г.

Весна!!!Весне дорогу!!!

суббота, 2 апреля 2011 г.

Комедия-фарс "Интервью с президентом" (с) "Наша Ніва"


18 сакавіка кіраўнік Беларусі даў інтэрв’ю 11 кіраўнікам розных расійскіх СМІ. Першы матэрыял пад назвай «Споведзь Лукашэнкі» апублікаваны ў газеце «Завтра» 23 сакавіка, а
часопіс парламента Расіі «Российская Федерация сегодня» апублікаваў поўную стэнаграму чатырохгадзіннай (!) гутаркі Лукашэнкі з журналістамі.
Пра выбары
«У дзень галасавання выбарчыя ўчасткі зачыніліся ў 20 гадзін. А 
людзі прыехалі хто з дачы [19 снежня — Рэд.], хто адкуль. І натоўпы людзей у дзевяць гадзін прыйшлі прагаласаваць.
Мне тэлефануюць:
«Аляксандр Рыгоравіч, што рабіць? Тысячы людзей прыйшлі да ўчастка, хочуць прагаласаваць». Ведаем, што гэта мае прыхільнікі. Але я сказаў: не, не трэба, калі вырашана ў 20 зачыніць участкі — зачыніць. І мы фактычна плюнулі ў душу сваім прыхільнікам, не працягнулі галасаванне да 22 гадзін».
Пра кандыдатаў
«Чаму мы іх, так званых сяброў, прытрымалі, затрыманых павезлі куды трэба? Мы хацелі ўдакладніць: хто яны такія, адтуль іх грошы (…) Там і расійскія грошы, мы гэтую тэму не педалюем, але, на вялікі жаль, гэта так».
«Я вам магу расказаць толькі адзін выпадак. Адзін з іх, дзеяч моцны, не называю прозвішча, абвясціў галадоўку: «Не буду есці, паміраю». Ну, галадай. Мне дакладвае старшыня КДБ, кажа: «Вось так і так, не есць і так далей, што рабіць?» Я кажу: «А што ў гэтых выпадках робяць?» — «Можам прымусова накарміць». Ну, павезлі яго ў шпіталь карміць. Ён як убачыў: «Хлопцы, усё раскажу, карміць не трэба». Усе расказаў: куды вазілі, як вазілі, у якіх асабняках пісалі гэтыя праграмы, як пералічвалі грошы».
Пра ўладу
«Калі ты да гэтага да ўсяго дакрануўся, то тут не дыктатура, не таму што я так люблю ўладу, а таму што гэта ўжо тваё. Вось разумееш,
мяне папракаюць: так, Лукашэнка прыватызуе Беларусь… Ну хочаце, гэта слова падабаецца, называйце гэта. Але гэта мая Беларусь.
І я баюся, што раптам будзе не так, і ты не ўмяшаешся і нічым не дапаможаш?»
Пра наступны тэрмін
«Рана яшчэ казаць: буду я вылучацца або не буду. Але ёсць нейкі комплекс. Я ж не пяць і не дзесяць гадоў працую прэзідэнтам. Хоць я спрабую знайсці аргументы і сябе супакоіць: ну добра, быў бы я нямоглы, хворы і гэтак далей… І я вельмі акуратна стаўлюся да меркавання людзей. (…)
Я бачу тых, якія разважаюць так, што, маўляў, хопіць. (…) Што значыць «досыць»? Я — не пенсіянер, нават калі і пенсіянер, я здаровы, ну чаму не працаваць.
(…) Я не да таго, што я там думаю, што час на адпачынак і гэтак далей. Для мяне, напэўна, спакой мне толькі сніцца (…) Ну вось уявіце, які-небудзь прыйдзе, цяпер сабе думаю, адмарозак і пачне тут: «прыватызуем», «раздамо», «прадамо», вуліцы не прыбярэм, не падмяцем, людзей не накормім і іншае».
«Мы вельмі шмат зрабілі, у ахове здароўя асабліва, я гэтым ганаруся. Таксама думаю: ну вось сыдзеш, прыватызуюць усё гэта, ахову здароўя і медыцыну… Ну і што? Людзі паміраць будуць на вуліцы».

Пра прадукты і гандаль
«Па экспарце нам трэба будзе працаваць, таму што гэта валюта. У нас адмоўны аплатны баланс. Да прыкладу, цэны на нафту, газ у тры разы ізноў падскочылі. (…) Колькі трэба прадаць каўбасы, бульбы, малочных прадуктаў і нейкіх трактароў, каб заплаціць па такіх цэнах за прыродны газ і нафту?!»
«Няхай мы не ўсе прадукты вырабляем для сябе, а некаторыя наогул не можам вырабляць (бананы, ківі, кава і іншае), але асноўнае мы вырабляем. (…) Нават вінаград ужо пачалі рабіць, бахчавыя культуры — кавуны. У мінулым годзе мяне завезлі ў Гомельскую вобласць і кажуць: „Ешце“. (…). Выдатныя кавуны!»
Пра мары
«Вы ведаеце, я часта мару. Я ў асноўным лётаю на верталёце па краіне, таму што калі едзеш на машыне — там перакрылі, там, а людзі незадаволеныя. Ну і гэта, урэшце, у выніку танней. І вось я лячу.
Я вельмі люблю прыроду, я вельмі люблю людзей, усё жывое, звяроў і гэтак далей. Я ні разу на паляванне не хадзіў… Я нават не магу глядзець на забітага звера. З дзяцінства, памятаю, парася зарэзаць… У вёсцы, калі нехта парася забіў, будуць не толькі суседзі, уся вёска тыдзень будзе хадзіць піць гарэлку.
У мяне маці была непітушчая абсалютна, у яе няма, як і ў мяне, фермента, які алкаголь перапрацоўвае, і яна мне кажа: «Вой, сынку, трэба ж гэтае парася закалоць». Я кажу: «Не, я не буду»
Ну як? Ён з табой рос, як член сям’і, ты яго карміў і іншае… Ідзі, кажу, старшага брата стрыечнага прасі, я не буду». (…) Я не магу забіваць жывёл, яны ж безабаронныя».
Пра здаровы лад жыцця
«У нас (…) пяцікіламетровая траса гарадская, яна не адна, лыжная, у метр снегу падушка. І гляджу, целяпаюцца гэтыя людзі ўсё: і пажылыя, і маладыя. Але ён выйдзе — свежае паветра, уздоўж гэтай рэчкі пройдзецца. Проста ў мяне пад плотам. Я таксама часам выходжу і ціхенька з людзьмі там прайдуся, яна ўся асветленая. (…) У нас, акрамя нашага мітрапаліта, усе на горных лыжах катаюцца. Ну, праўда, мой сябар патрыярх Кірыл, ён выдатна валодае лыжамі горнымі. Праўда, бараду хавае…
Кажу: «Чаго ты хаваеш? Ты прасунуты патрыярх. У нас моладзь за табой пойдзе». Гэта мы ў Сочы з ім сустрэліся два гады таму».
воскресенье, 23 января 2011 г.

C 1937 годом вас, товарищи!!


2011... а может 1937? По крайней мере, для Беларуси - независимой и процветающей страны! О да мы же процветаем... Цветем и пахнем!! Пахнем чем? "Колхозами", которые в период совка, наверное и были, чем-то полезным ( не мне судить, я этого не застал), а сейчас это жалкий одголосок процветающего сельского хозяйства Беларуси... Мы обеспечиваем молоком Европу, а сами покупаем его втридорога!!!! Справедливо? Я считаю, что нет.... А давайте сравним двух личностей, влетевших в историю как метеориты.... Сталин и Лукашенко, Лукашенко и Сталин... Усатый и усатый, диктатор и диктатор, "врагами народа" обзавелся уже и тот, и другой. Так, что думай, народ, думай. Ах да!! Я же про независимость не сказал еще.... Упущеньеце-с... Но это дело поправимое... Наша независимость характеризуется: 4мя миллиардами долларов в год от России (Небольшой презентик), венесуэльской нефтью ( с приветом, Уго!) Ну нефть ладно... Обделила природа матушка, таким ресурсом нашу страну, но зачем-то далеко так за ней ездить? Стоит сказать еще и о многонациональности... Друзья!!! Мы раскрываем вам объятия! ( естественно для тех, уто не закрыл их нам) Чернопопики и узкоглазики, добро пожаловать... Отведайте хлеб соль, "обучайтесь" в наших университетах ( контрольные и курсачи все-равно им преподы делают), работайте у нас!! Только рады будем...

Простите, друзья, но накипело уже....
понедельник, 27 декабря 2010 г.

Минск, 19 декабря 2010 года...

Это один из кандидатов в президенты....

Обо мне

Моя фотография
Liho
Бла-бла-бла)
Просмотреть профиль
Технологии Blogger.

Постоянные читатели